فوریتهای پزشکی رامهرمز

اقدامات اساسی واحد عملیات در صحنه

- هنگام رخداد اتفاق اورژانس ، دسترسی آسان به کمک ، امری اساسی است .
- در بعضی کشورها یک مرکز  ارتباط اورژانس آتش نشانی ، پلیس ، گروه نجات و واحد های EMS را اعزام میکند.تنها با شماره گیری تلفن مرکز اورژانس در دسترس است .
- در سیستم اعزام پیشرفته ، آدرس تلفنی که تماس از آنجا گرفته شده است نمایش داده میشود.
- ارتباط تا زمانی که اعزام کننده آنرا قطع کند برقرار می ماند.
- آموزش عمومی درباره چگونگی فرد خوانی واحد اورژانس ، بخش مهمی از آموزش عمومی هر واحد EMS  است.
- اعزام کننده، باید تا رسیدن کارکنان EMS با توصیه های حیاتی تماس گیرنده را راهنمایی کند
- اعزام کنند موظف است مرتباً تمام اطلاعات مرتبط و در دسترس را به کارکنان پاسخگو اطلاع دهد.

- یکی از خطرات عمده در ارائه ارزیابی پیش بیمارستانی تقسیم بندی سریع بیمار بعنوان بیمار ترومایی یا داخلی است .
- اساس ارزیابی مناسب بیمار جز در ابعاد معدود مراقبت های ترومایی یا داخلی تغییر نمیکند.
- باید به اطلاعات گرفته شده از افراد خانواده نزدیک صحنه تکیه نمود.
- تعیین تعداد بیماران ضروری است . (سرویس مدرسه ، تصادف چند وسیله نقلیه)
- درخواست کمک اضافی باید قبل از انجام عملیات تریاژ و تماس با بیماران باشد.
- نیاز به پرسنل نیروی انتظامی ، آتش نشانی ، سایر نیروهای ویژه را در نظر بگیرید .
- مکانیسم های آسیب ،سیر بیماری( صحبت با بیمار ، اعضای خانواده ، افراد نزدیک)؛مصرف دارو، صحنه جنایی و مواد خطرناک در سیر خدمات مهم هستند .

- تماس برای درخواست نیروی پشتیبان هیچگاه اشتباه نمی باشد. حتی اگر نیروهای کمکی برگردانده شوند.
- ارزیابی احتمال بیماری های تهدید کننده حیات و تعیین قابل اعتماد بودن اطلاعاتی که بیمار می دهد مهم است .
- در بیمار ترومایی ، باید بدترین حالت را فرض کرد  . تروما ( بعلت سنکوپ : CVA – MJ  ، ... )
- یادمان باشد که مردم در مشکل ترین لحظات زندگی خود ( بدلیل بیماری یا آسیب جدی ) با اورژانس تماس میگیرند.
- گاهی اوقات مردم بدلیل ترس ، نگرانی یا حتی عدم توانایی درتحمل مشکلات جزئی تر تماس میگیرند.
- تماس گیرنده اغلب خسته ، بیمار ، ترسان ، عصبانی یا غمگین است .
- بدون توجه  به علت تماس ، انتظار دارند که موجبات راحتی ، کنترل و حل مشکلات روحی  و جسمی آنها فراهم شود.
- هر چه میتوانید جهت راحتی خود و بیمار انجام دهید.
- بصورت فعال به تماس گیرنده گوش دهید و یادداشت کنید.
- سوالات خود را بر پایه شکایات بیمار مطرح نمائید.
- با وجود اهمیت درمان اولیه ، باید بخاطر داشت که انتقال فوری یکی از کلید های بقای بیمار با اولویت بالا محسوب میشود.
- بیماری را که مکررا از EMS درخواست کمک می نماید باید همانند بیماری که برای اولین بار با وی برخورد میکنید بررسی نمائید .
- بر اساس آنچه دیده یا شنیده اید ، سریع نتیجه گیری نکنید.
- در بیشتر موارد ، بیمار تشدید ناگهانی مشکل یا اضافه شدن مشکل دیگری را برای درخواست کمک ذکر می کند .
- در صورت امکان از بیمار سوالهای راهنمایی کننده بپرسید .
- بعضی از بیماران قادر به استفاده مناسب از کلمات برای ذکر مشکل بدن خود نمی باشند.
- بعضی از بیماران ممکن است پیش از تماس با اورژانس اقدام به خود درمانی با مصرف دارو کنند.
- انتخاب یک بیمارستان به نزدیک بودن ، مراقبت های ویژه ، تخصص های موجود ، حتی به درخواست بیمار بستگی دارد.
- مجموعه پیش بیمارستانی در بهترین وضعیت ، یک هرج و مرج کنترل شده است.
- باید قادر به تریاژ ذهنی باشید . جدا نمودن داده های مربوط از نامربوط ،و تصمیم سریع .
- در بیمارانی که صدمات یا بیماری بحرانی دارند ، میزان مرگ و میر و عوارض به وضوح بیشتر است .
- در بسیاری موارد تنها نشان دهنده صدمات شدید ، مکانیسمی است که بیمار توسط آن آسیب دیده ( آسیب غیر نافذ بر سر)
- بعضی صدمات و بیماری ، هر چند برای بیمار ناخوشایند و دردناک هستند ولی تهدید کننده فوری حیات نیستند ( گاستریت حاد ، آسیب انتهای اندام )
- بیاد داشته باشید شما همواره با بیمار آگاه روبرو نیستید .
- شما همواره با شایع ترین تظاهرات بیماری مواجه نمی شوید ( به علل متعدد بیماری و روش متعدد درمان توجه داشته باشید )
- در صورتیکه بیمار مریض یا آسیب دیده اما تظاهرات بالینی ندارد ، حداقل یک وضعیت احتمالی تهدید کننده حیات را در نظر داشته باشید.
- تفسیر داده ها به استناد مقایسه شرایط بیمار ، اطلاعات برگرفته از آموزش و تجربیات قبلی استوار است.
- استفاده از اطلاعات، به نگرش شما ، قابل اعتماد بودن اطلاعات و تجربیات قبلی با بیماران مشابه بستگی دارد.
- شما باید قادر به دفاع از عملکردهای خود و اثبات صحت تصمیماتی که بر اساس آن درمان را انجام می دهید باشید.
- سنگ بنای مراقبت اورژانس پیش بیمارستانی ، قضاوت اشتباه به نفع بیمار است . به معنای درمان بدترین حالت و امید به بهترین حالت

گزارش بیماری : شامل 8 مرحله استاندارد است :
1- تعیین هویت و شناسایی واحد اعزامی
2- مشخصات عمومی و وضعیت کلی بیمار ، بدون ذکر نام
3- توصیف صحنه و علت احتمالی وقوع حادثه
4- شکایت اصلی بیمار ، شدت علایم و پیش بینی شما در مورد این مسئله
5- خلاصه ای از شرح حال بیمار در مورد بیماری یا جراحت موجود
6- گزارش مختصری از یافته های جسمانی
7- خلاصه ای از اقدامات انجام شده و عکس العمل بیمار
8- سایر اطلاعات ضروری و تخمین زمان رسیدن به بیمارستان

- بدلایل منطقی ، اخلاقی و قانونی ارائه مراقبت های مشکل و پیچیده باید با هماهنگی پزشکان صورت پذیرد.
- ارائه دستورات پزشکی درمانی و نحوه درمان
- نظارت بر معالجات معین ، تعیین مقصد انتقال و مجوز توقف اقدامات درمانی یا انتقال بیمار
- حفظ کیفیت مراقبت های پزشکی مورد نیاز بیمار و حفظ جان وی
- گزارش ارسالی به پزشک باید صحیح ، مناسب ، مختصر و دقیق باشد.
- در ارتباط با پزشک از کد استفاده نکنید . از اصلاحات پزشکی رایج استفاده کنید.

- شکایت اصلی بیمار ، ماهیت بیماری و مکانیسم آسیب
- خلاصه ای از سوابق بیماری و دارویی
- بیان هر گونه شرح حال حائز اهمیت
- واکنش بیمار نسبت به اقدامات درمانی
- علایم حیاتی ارزیابی شده
- سایر اطلاعات مفید.

تهیه کننده : دکتر علیرضا حاجیونی