فوریتهای پزشکی رامهرمز

  1- شوکهای فلبی مثل موارد سکته قلبی

  2- شوکهای ناشی از کاهش خون مثل موارد خونريزی شديد يا سوختگی شديد

  3- شوکهای عصبی مثل قطع نخاع

  4- شوکهای روانی مثل شنيدن خبرهای بد

  5- شوکهای حساسيتی , مثل تزريق داروئيکه فرد به آن حساسيت دارد

  6- شوکهای عفونی و غيره

  علائم

  شوک و علائم آن به تدريج به تدريج پيشرفت ميکنند . علائم آن را به سه مرحله تقسيم ميکنند که عبارتند از :

  مرحله اول : افزايش تعداد نبض و تنفس , اضطراب و ترس .

  مرحله دوم : رنگ پريدگی , نبض سريع و ضعيف , تنفس مشکل , ضعف و تشنگی و گاهی تهوع .

  مرحله سوم : کاهش سطح هوشياری , کاهش فشار خون , نبض و تنفس ضعيف .

  مصدوم اغلب قدرت سر پا ايستادن نداشته و روی زمين می افتد . مردمکهای چشمهايش گشاد شده و چشمهايش حالت خماری دارد .

  کمکهای اوليه :

  بهترين درمان شوک پيشگيری از آن است . بنا براين اگر برای کسی حادثه ای اتفاق افتاده (مثلاً تصادف کرده ) که احتمال می دهيد دچار شوک شود ولی هنمز علائم شوک را نشان نمی دهد ، با اين اقدامات عبارتند از :

  1- کنترل راههای هوايی مصدوم و جلوگيری و آسپيره کردن مواد استفراغی .

  2- دادن اکسيژن

  3- کنترل خون ريزی

  4- آتل بندی محل شکستگی

  5- مريض را به پشت دراز کرده و پاهايش را حدود 20-30سانتی متر بلند کنيد.نکته مهم اينکه اگر با اين کار تنفس مصدوم مشکل شد فوراً پاهايش را پايين آورده و يا اگر احتمال شکستگی پا يا ستون فقرات می رود پا ها را بلند نکنيد.

  6- جلو گير ی از دفع حرارت بدن مصدوم به به وسيله پيچيدن وی درون پتو يا کحاف يا چيز مشابه آن ، توجه داشته باشيد که با حرارت خارجی (بخاری ) مصدوم را گرم کنيد.

  7- در صورتيکه کصدوم بيهوش يا استفراغ ندارد به او مايعات بدهيد.

  8- کنترل علائم حياتی را هر5 دقيقه يکبار به عمل آوريد.

  وضعيت اغماء - بهبودی

  مصدوم که زخمهای وسيع در پائين صورت يا فک دارد، يا آنها که بيهوش هستند به پهلو خوابيده و سر وی را به پائين خم کنيد تا مايعات استفراغ شده و خونيکه از صورت خارج می شوند باعث انسداد مجازی تنفس و خفگی نشود . در اينگونه مصدومين بايد توجه اين وضعيت را وضعيت بهبودی می گويند .

  هنگامی که جريان خون مغز کم شود ، بدليل اينکه مغز کنترل خود را روی اعضاء بدن از دست ميدهد فرد قدرت و هوشياری خود را از دست داده وسقوط می کند . به اين حالت غش می گويند.

  علائم :

  1- رنگ پريدگی و سردی پوست و عرق زياد

  2- سرگيجه

  3- گزگز دست و پا

  4- اختلال بينايی

  5- تغيرات علائم حياتی بصورت کاهش درجه حرارت بدن و فشار خون و تعداد تنفس و نبض البته تعداد نبض کاهش يافته و بعد از مدتی کوتاه افزايش می يابد .

  6- سقوط و عدم هوشياری

  کمک های اوليه :

  1) اغلب وقتی که فرد می افتد يا شما وی را دراز می کنيد حالش بهبود می يابد و اقدام ديگری لازم نيست . اگر مصدوم به حالت نشسته باشد بهتر است سر او را خم کرده و وسط دو زانويش بگذاريد . ولی در مجموع وضعيت درازکش بهتر از نشسته است .

  2) سر فرد را به عقب خم کنيد تا زبان از مسيرهای هوايی خارج شود و همچنين سر را به يک طرف خم کنيد تا مواد استفراغی آسپيره نشود (وارد راه هوايی او نشود).

  3) لباسهای مصدوم را شل کنيد .

  4) تا وقتی مريض به هوش نيامده چيزی را به او نخورانيد .

  5) روی سر و صورت مصدوم آب سرد بپاشيد يا نيشگون بگيريد .

  6) اگر بدن مصدوم سرد است او را در پتو بپيچيد .

  توجه : با وجود اينکه مسئله غش مسئله ساده ای است ولی ميتواند نشانه بيماری مهم قلبی و يا غيره باشد .بنابراين توصيه می شود که فرد دچار غش به پزشک مراجعه نمايد